Bezpieczne opalanie się

Kobiety uwielbiają się opalać, ponieważ brązowy koloryt skóry wygląda po prostu estetycznie. Każda pani wyjeżdżająca na urlop powraca z niego z opalenizną. Chcąc jak najszybciej osiągnąć pożądane efekty, wiele z nas nie stosuje żadnych kremów z filtrami, aby zapobiec uszkodzeniom skóry i ochronić się przed szkodliwym wpływem promieniowania słonecznego. Tymczasem, lekarze dermatolodzy wyraźnie zalecają, aby chronić skórę przed słońcem. Stosowanie przyspieszaczy opalania lub kremów z niskim filtrem powoduje, że na naszej skórze najprawdopodobniej pojawią się mało estetyczne przebarwienia, skóra będzie się szybciej starzeć, a my same będziemy narażone na powstanie czerniaka skóry.

Przyzwyczajanie skóry do urlopu

W ciepłych krajach skóra narażona jest na ciągły kontakt ze słońcem. Warto przed urlopem przyzwyczaić ją do takich warunków. Systematyczne wystawianie ciała na oddziaływanie promieni słonecznych powinno być pomocne. Dodatkowo, lekarze zalecają stosowanie diety wzbogaconej o beta-karoten. Zawarty jest on w pomidorach, marchwi, dyni, papryce, morelach, brzoskwiniach, w szpinaku i brokułach. Aby uzyskać piękny, brązowy odcień skóry po opalaniu na urlopie, należy chronić skórę przed działaniem wolnych rodników. Trzeba regularnie ją nawadniać i odżywiać.

Troskliwa pielęgnacja skóry pozwoli nam podczas wakacji na bezpieczne opalanie. Nawet przebywając w cieniu, czy w wodzie, nieustannie jesteśmy narażeni na działanie promieni słonecznych, o czym nie należy zapominać. Nawet więc leżakując pod palmami czy parasolami, posmarujmy skórę ciała kremem z filtrem przystosowanym do naszej karnacji.

Czym jest opalenizna?

Niewiele kobiet jest świadomych tego, że opalenizna to w rzeczy samej reakcja obronna naszej skóry. Chroni ona organizm człowieka przed poparzeniami. Każda ekspozycja na słońce powinna być koniecznie poprzedzona posmarowaniem skóry kremem z wysokim filtrem ochronnym. W ciągu jednego dnia nie wystarczy nam jednorazowa aplikacja. Warto nanosić preparaty z filtrem na skórę około 20 minut przed wyjściem na słońce. Kremy wodoodporne można stosować rzadziej, ale co najmniej dwukrotnie w ciągu dnia.

Dobór kremu do opalania

Krem do opalania powinnyśmy dobierać pod względem:
• Koloru skóry,
• Koloru oczu,
• Koloru oczu,
• Ilości znamion barwnikowych,
• Wieku.
Przykładowo, osoby o jasnej karnacji, przy pierwszym opalaniu w sezonie powinny zastosować krem z filtrem co najmniej 30, aby nie poparzyć skóry.

Opublikowano Zdrowie fizyczne | Otagowano , , , | Skomentuj

Higiena intymna

Dbanie o higienę intymną powinno być dla kobiety elementarną zasadą codziennej toalety. Tymczasem, wiele pań nie do końca wie, w jaki sposób powinno pielęgnować swoje miejsca intymne. Brak właściwiej higieny intymnej może doprowadzić nie tylko do dyskomfortu u kobiety, ale również do podrażnienia delikatnej skóry, a w konsekwencji nawet do choroby.

Kosmetyki

Wybór odpowiednich kosmetyków do higieny intymnej jest równie ważny jak ona sama. Nie wystarczy zastosowanie zwyczajnego mydła czy żelu pod prysznic. Mają one zupełnie inny odczyn pH niż miejsca intymne, dlatego też mogą podrażniać je i wywoływać choroby. Błędem popełnianym przez wiele kobiet na całym świecie jest to, że wykorzystują mydło i żel pod prysznic na miejsca intymne. Choćby kosmetyki te idealnie nawilżały czy odżywiały skórę na całym ciele, to w miejscach szczególnie wrażliwych, należy zastosować inne kosmetyki.

Mydło i żel pod prysznic stosowane w miejscach intymnych mogą:
• Wywołać zaburzenia delikatnej równowagi flory bakteryjnej,
• Doprowadzić do swędzenia i zaczerwienienia,
• Być powodem infekcji.
Do higieny intymnej powinniśmy stosować specjalne kosmetyki stworzone ku temu. Środki przeznaczone do pielęgnacji miejsc intymnych są bezzapachowe i mają niski odczyn pH. Należy powiedzieć o tym, że istniejące w pochwie pałeczki kwasu mlekowego, powodują zakwaszenie jej odczynu. Stąd pochwa ma odczyn o pH oscylującym w granicach od 3,8 do 4,2. Stanowi on naturalną barierę ochronną przed szkodliwymi drobnoustrojami. Pałeczki kwasu mlekowego hamują w narządach rodnych kobiety namnażanie bakterii chorobotwórczych i stymulują w sposób właściwy pracę układu odpornościowego kobiety. Jeśli ta używa niewłaściwych preparatów do higieny intymnej, najprawdopodobniej doprowadzi do zaburzenia funkcjonowania naturalnej bariery ochronnej pochwy.

Bielizna sprzyjająca utrzymaniu higieny

Kobiety dbające w najwyższej mierze o właściwą higienę intymną, powinny w odpowiednio sposób dobierać swoją bieliznę. Niezalecane jest chodzenie przez okrągły rok w modnych w ostatnim czasie stringach, ponieważ wybitnie szkodzą one miejscom intymnym. Mogą wywoływać podrażnienia i przyczyniać się do transportu bakterii z cewki moczowej w okolice narządów rodnych. Dobra bielizna powinna być wykonana z naturalnych włókien, ponieważ sztuczne materiały nie pozwalają skórze oddychać, co prowadzi do jej przegrzewania i zbytniego pocenia się.

Opublikowano Zdrowie fizyczne | Otagowano , , | Skomentuj

Złość w kobiecym wydaniu

Życie jest pełne stresu, szczególnie w dzisiejszych czasach. Każdy ma inne sposoby na jego odreagowanie. Wiele kobiet z krzykiem i płaczem wyraża złe emocje i pozbywa się dojmującego poczucia stresu. Czy jednak wrzaski pomogą w rozwiązaniu bieżących problemów, z którymi styka się na co dzień kobieta? Radzenie sobie z ogarniającą nas wściekłością nie jest sprawą prostą. Opanowanie do perfekcji okazywania emocji w odpowiedni sposób i kontrolowania złości jest wielką sztuką.

Proces powstawania agresywnego zachowania można podzielić na kilka etapów, co oznacza, że złość nie jest bynajmniej jednorodna. Składa się z kilku czynników, czego dowiedli naukowcy. Pierwszym etapem powstawania złości jest zaistnienie punktu zapalnego, czyli np. nieprzyjemnego odczucia, krytyki itp. Drugim etapem jest naturalne uczucie złości i powstanie reakcji fizjologicznej. Układ współczulny człowieka, czyli część układu nerwowego, jak również układ mięśniowy przygotowują się do ataku. Następuje wybuch, czyli krzyki, wrzaski oraz inne przejawy agresji. Najczęściej dana osoba nie jest w stanie kontrolować myśli i w tym tkwi korzystny aspekt złości. W momencie, gdy nasz umysł zarejestruje pewną myśl, będziemy wiedzieć, że mamy problem.

Jeśli podejdziemy do jego rozwiązania w sposób konstruktywny, nie dopuścimy do powstania złości. Jednakże u kobiet pohamowanie się w ataku furii czasem jest bardzo trudne do spełnienia. Warto powiedzieć, że agresja w każdej postaci nigdy nie doprowadzi do pozytywnego rozwiązania problemu. Lekarze psychologowie twierdzą, że emocje i atak złości można skutecznie kontrolować.

Jak uniknąć złości?

Specjaliści zalecają, aby wykorzystać maksymalnie krótką chwilę pomiędzy zaistnieniem punktu zapalnego, a reakcją. W tym czasie można zmienić nastawienie z osobistego na zadaniowe. Kobieta nie powinna traktować zaczepek osobiście, ale jak swoiste wyzwanie. Kobieca natura jest o tyle ambitna, że jakakolwiek zaczepka słowna powinna prowadzić do konstruktywnej reakcji.

Warto jest sobie uświadomić, w jaki sposób reagujemy na krytykę i co wtedy czujemy. Jeśli będziemy w stanie to zidentyfikować, prawdopodobnie w przyszłości łatwiej będzie nam kontrolować poczucie złości i zdenerwowania.

Spis ataków

Dobrym sposobem na opanowanie złości, jest spisywanie przez określony okres czasu wszystkich towarzyszących nam napadów agresji. Wtedy będziemy mogły zobaczyć, jakie mechanizmy rządzą naszymi negatywnymi emocjami i będziemy mogły je opanować. Grunt, to nie doszukiwać się złych intencji w zachowaniu czy komentarzach innych osób.

Opublikowano Psychologia, Zdrowie psychiczne | Otagowano , , , , | Skomentuj

Nadmierne krwawienia miesięczne

Niektóre pacjentki gabinetów ginekologicznych skarżą się swoim lekarzom na problem zbyt obfitych krwawień miesięcznych. Lekarze mówią jednak, że problem ten ma charakter subiektywny i nie w każdym przypadku jest on w odpowiedni sposób interpretowany. Bywa, że kobieta mylnie twierdzi, że jej krwawienia miesięczne są zbyt obfite, ale w rzeczywistości wcale nie ma to miejsca. Z drugiej jednak strony, w żadnym przypadku nie powinno się ignorować nadmiernego krwawienia z dróg rodnych kobiety, ponieważ może to doprowadzić do niedokrwistości u pacjentki.

Na ogół to bolesnym miesiączkom towarzyszą na dodatek bardzo obfite krwawienia. Taka sytuacja prowadzi do rozwoju anemii, a to z uwagi na niedobór w organizmie pacjentki żelaza. Pierwiastek ten jest jednym z najbardziej istotnych elementów hemoglobiny, czyli barwnika wchodzącego w skład erytrocytów, tj. krwinek czerwonych w naszym ciele.

Niedobór żelaza spowodowany nadmiernym krwawieniem może powodować takie objawy u kobiety jak:
• Osłabienie,
• Zmęczeniem,
• Duszności,
• Zły stan samopoczucia,
• Zniechęcenie,
• Przyspieszone tętno,
• Częste, silne bóle głowy,
• Skłonność do infekcji, na skutek utraty odporności,
• Bladość skóry i śluzówek,
• Suchość i łuszczenie się skóry,
• Wypadanie włosów,
• Łamliwość paznokci.

Wszystkie powyższe objawy wskazują na rozwój anemii u pacjentki z nadmiernym krwawieniem miesięcznym. Jeśli w odpowiednim momencie nie zostaną podjęte kroki na drodze leczenia takiej pacjentki, anemia znacznego stopnia może nawet wywołać niewydolność układu krążenia.

Lekarze nie są w stanie jednoznacznie określić, co też może być przyczyną nadmiernych krwawień miesięcznych. Dopiero szczegółowe badania dają odpowiedź na to pytanie. Wśród najczęściej stwierdzanych przyczyn nadmiernego krwawienia wymienia się:
• Nowotwór endometrium,
• Rak błony śluzowej szyjki macicy,
• Zakażenia,
• Nieprawidłowości zachodzące w obrębie powierzchni endometrium,
• Endometrioza,
• Wewnątrzmaciczne wkładki antykoncepcyjne,
• Zaburzenia składu krwi,
• Depresja,
• Zespół policystycznych jajników,
• Sterylizacja,
• Tarczyca,
• Okres menopauzy,
• Dojrzewanie,
• Guzy, które wydzielają estrogeny, np. guzy jajników.

Liczne przyczyny występowania nadmiernych krwawień miesięcznych oraz ryzyko rozwoju anemii powodują, że przy takich objawach należy skonsultować się z lekarzem ginekologiem.

Opublikowano Zdrowie fizyczne | Otagowano , , , , | Skomentuj

Jak pomóc kobiecie przechodzącej menopauzę?

Menopauza nie jest uznawana za chorobę, a naturalny etap cyklu życia kobiety. Objawami menopauzy są zazwyczaj częste wahania nastrojów, bezsenność, uderzenia gorąca i ogólne wyczerpanie organizmu. Najczęściej, ginekolodzy na menopauzę i towarzyszące jej objawy przepisują tabletki hormonalne. Niemniej jednak, nie w przypadku każdej kobiety możliwe jest zastosowanie tzw. hormonalnej terapii zastępczej. Jak wtedy można jej pomóc? Oczywiście, leki hormonalne najskuteczniej przeciwdziałają objawom menopauzy, ale nie są jedyne w walce z tymi dolegliwościami. Istnieją inne sposoby na poprawienie samopoczucia kobiety przechodzącej klimakterium.

Zioła

Ziołowe herbatki, dostępne w aptekach i sklepach zielarskich, takie jak melisa czy waleriana, skutecznie ukoją nerwy przy menopauzie, a dodatkowo wpłyną na zlikwidowanie problemów z bezsennością. Napar z kozłka lekarskiego, czyli powszechnie znanej waleriany, łagodzi kołatanie serca, które często towarzyszy charakterystycznym dla menopauzy, uderzeniom gorąca. Polecana jest też szałwia, której napar zmniejsza pocenie.

Leczenie farmakologiczne

Innym, łatwiejszym rozwiązaniem problemów związanych z przekwitaniem u kobiety, jest zastosowanie nie hormonalnych pigułek. Istnieją specjalne suplementy diety dla kobiet przechodzących menopauzę i stanowią one znakomitą alternatywę dla hormonalnej terapii zastępczej. W swym składzie zawierają one substancje roślinne, mające zbliżone działanie do naturalnych estrogenów. Łagodzą one zdecydowanie objawy klimakterium. Dodatkowo jeszcze, skutecznie poprawiają koncentrację, hamują wzrost poziomu cholesterolu oraz chronią serce. Są bezpieczne dla kobiet, w przypadku których niepolecane jest stosowanie hormonów syntetycznych. Zawierają one substancje nasenne, jak i takie, które poprawiają nastrój. Można o tego typu pigułki zapytać ginekologa, który dobierze najlepszy dla danej kobiety środek.

Zmień styl życia

Dla zachowania dobrej formy ciała i radości życia, panie przechodzące menopauzę powinny inaczej żyć. Jeśli dopuszczą do powstania nadwagi, szybko pogorszą swój stan i mocniej zaczną odczuwać dolegliwości menopauzy. Klimakterium towarzyszy spadek poziomu żeńskich hormonów, co powoduje spowolnienie przemiany materii i nieuchronny wzrost apetytu. Dlatego też paniom z menopauzą zaleca się dużo ruchu, szczególnie na świeżym powietrzu.

Opublikowano Zdrowie fizyczne, Zdrowie psychiczne | Otagowano , , , | Skomentuj

Profilaktyka raka szyjki macicy

Od niedawna prowadzona jest w Polsce intensywna profilaktyka raka szyjki macicy. Z uwagi na coraz większe rozprzestrzenianie się w naszym kraju tego schorzenia, wprowadzono do obiegu szczepionki chroniące przed tym wirusem.

Wirus brodawczaka ludzkiego

Przyczyną występowania raka szyjki macicy w przeważającej części przypadków jest zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego, nazywanego wirusem HPV. Istnieje cały szereg typów tego samego wirusa, spośród których wyłącznie 4 szczepy są niebezpieczne. Typ 6 i 11 wirusa są odpowiedzialne za 90% wszystkich brodawek nazywanych kłykciami kończystymi, które powodują powstanie grudek w kolorze ciała na narządach płciowych oraz w okolicy odbytu. Z kolei, wirus typu 16 i 18 doprowadza do rozwoju raka szyjki macicy.

Zarażenie wirusem

Wirusem brodawczaka ludzkiego HPV można zarazić się w trakcie odbywania stosunków płciowych. Niestety, ale prezerwatywa nie jest żadnym zabezpieczeniem przed zakażeniem. Jeśli chodzi o zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego typu 16 i 18, to przebiega ono w zasadzie niezauważenie. Kobieta nie ma żadnych nieprzyjemnych dolegliwości. Warto przy tym zaznaczyć, że inwazja wirusów 16 i 18 typu nie jest równoznaczna z rozwinięciem się raka. Trudno jednak przewidzieć, którą kobietę zakażoną wirusem brodawczaka ludzkiego dotknie nowotwór.

Leczenie

W leczeniu raka szyjki macicy liczy się przede wszystkim czas wykrycia schorzenia. Problematyczne jest to, że pewność tego, czy doszło do zakażenia daje wyłącznie badanie materiału genetycznego wirusa w tkankach szyjki macicy. Takie badania są odpłatne i wykonuje się je w niewielu ośrodkach medycznych w Polsce. Czasami pierwszym objawem infekcji wirusem HPV są stany przednowotworowe albo sam nowotwór.

Profilaktyka raka szyjki macicy

Od kilku lat w Polsce dostępne są szczepionki zapobiegające zakażeniem wirusem HPV. Szczepionka Cervarix zapobiega przed infekcją wirusami typu 16 i 18, a Silgard przed wirusami typu 6 i 11, wywołującymi kłykciny. Szczepionki te są zarejestrowane dla kobiet i dziewcząt od 9 do 26 roku życia (Silgard) lub od 10 do 25 roku życia – szczepionka Cervarix. Ważne jest, aby podać szczepionkę przed rozpoczęciem współżycia, zanim jeszcze dojdzie do zakażenia. Później, szczepionka nie ma już wpływu na przebieg infekcji.

Opublikowano Zdrowie fizyczne | Otagowano , , | Skomentuj

Metody zapobiegania rozstępom

Według prowadzonych statystyk, ponad połowa kobiet w ciąży i młodych mam narzeka na to, że na ich skórze pojawiły się brzydkie rozstępy. Jest to całkowicie normalna sytuacja, ale na szczęście można przeciwdziałać powstawaniu rozstępów, zmniejszając jednocześnie ryzyko ich pojawienia się. Lekarze radzą, aby kontrolować swoją wagę i stosować dobrze zbilansowaną dietę. Do tego należy już podczas ciąży stosować odpowiednie kremy, peelingi oraz masaże. Dzięki tak skumulowanym działaniom możliwe będzie uniknięcie rozstępów na brzuchu, udach, pupie, czy piersiach. W takich miejscach bowiem pojawiają się one zdecydowanie najczęściej.

Dlaczego na skórze tworzą się rozstępy?

Rozstępy występują na skórze właściwej, a powodem ich powstawania jest upośledzenie komórek, które produkują w skórze włókna kolagenu i elastyny. Są to białka składające się na uporządkowaną sieć, dzięki której skóra pozostaje sprężysta, napięta i jędrna. Włókna kolagenu są odporne na rozciąganie, ale do czasu. Niestety, ale działanie hormonów ciążowych powoduje, że stają się one dużo słabsze, są kruche i mniej odporne na rozciąganie. Pod wpływem istniejącego nacisku, który powstaje w okresie powiększania się np. brzucha w miarę wzrostu płodu, pękają, a wówczas tworzą się na skórze nieestetyczne rozstępy.

Miejsca występowania rozstępów

Generalnie, najczęściej u młodych matek, czy jeszcze w okresie ciąży, obserwuje się rozstępy na brzuchu, ale to nie jedyne miejsca, gdzie mogą się one pojawić. Równie dobrze powiększające się piersi mogą być miejscem, w którym pojawią się rozstępy. Podobnie narażone są na nie uda, pośladki, biodra, czy nawet ramiona. To, czy u kobiety pojawią się rozstępy zależne jest w dużej mierze od predyspozycji genetycznych, ale również od sposobu odżywiania i poczynionych kroków, aby zapobiec rozstępom.

Łączenie metod zapobiegania rozstępom

Tylko skumulowane działania nakierowane na zmniejszenie lub nawet zlikwidowanie ryzyka pojawienia się rozstępów mogą przynieść spodziewane rezultaty, w postaci gładkiej i jędrnej skóry.

Od pierwszych tygodni ciąży zaleca się pielęgnację skóry na brzuchu, piersiach, udach i pupie. Kiedy pojawią się na niej rozstępy, trudniej je usunąć. Łatwiej zapobiec ich powstaniu. Raz dziennie należy wcierać krem lub oliwkę w miejsca zagrożone rozstępami i jednocześnie je masować.

Zaleca się kontrolę wagi, aby zbyt szybko nie tyć w ciąży, ponieważ to skutkuje rozstępami. Lekarz prowadzący ciążę na pewno zaleci dietę antyrozstępową, bogatą w składniki odżywcze, takie jak cynk, które wpływają na poprawienie kondycji skóry.

Opublikowano Ciąża, Zdrowie fizyczne | Otagowano , , | Skomentuj

Depresja poporodowa

Przyjście na świat dziecka jest postrzegane przez ogół społeczeństwa jako najszczęśliwsza chwila w życiu każdej kobiety. Niemniej jednak, są matki, które w kilka dni, czy nawet kilka miesięcy po porodzie bynajmniej nie czują się szczęśliwe. Trudy opieki nad małym dzieckiem i problemy z tym związane mogą spowodować, że młoda mama poczuje się przemęczona i ogarną ją negatywne myśli. Wiele kobiet w dzisiejszych czasach po urodzeniu dziecka zmaga się z tzw. depresją poporodową, która nazywana bywa często baby blues.

Dolegliwości

Objawem depresji poporodowej jest zmęczenie, osłabienie – fizyczne i psychiczne. Kobieta ma wrażenie, że świat zawalił jej się w jednym momencie na głowę i nie jest w stanie go udźwignąć. Takie myśli są znajome dla wielu młodych matek, ale nie każda potrafi sobie z nimi poradzić. Wahania nastroju, skłonność do płaczu i poczucie nie radzenia sobie z codziennymi obowiązkami to kolejne sygnały wskazujące na depresję poporodową. Do innych objawów należy brak apetytu, apatyczność, bezsenność, obsesyjne zamartwianie się o zdrowie dziecka, obawa przed samodzielnym zajmowaniem się dzieckiem, wybuchy agresji, poczucie tego, że nic nas nie cieszy.

Kiedy następuje depresja poporodowa?

Pierwsze objawy baby blues mogą pojawić się już w trzeciej dobie po porodzie. Na ogół dzieje się to w momencie powrotu ze szpitala do domu z dzieckiem. Na matkę spada wiele nowych obowiązków, a nie wszystkie jest w stanie wypełnić w należyty sposób.
Depresja poporodowa częściej dotyka matki rodzące przez cesarkę, ponieważ przerasta je szpitalna atmosfera, konieczność dłuższego pobytu w szpitalu z dzieckiem, z dala od bliskich, złe samopoczucie oraz ból związany z raną po zabiegu cesarskiego cięcia. Obniżenie nastroju i lekka depresja są wówczas całkowicie normalne, ale mogą przerodzić się w poważny problem – depresję poporodową. Jeśli stan złego nastroju nie mija po kilku dniach, należy zacząć szukać pomocy lekarskiej.
Równie dobrze jednak depresja poporodowa może pojawić się nie w ciągu kilku pierwszych tygodni po narodzeniu dziecka, ale nawet w pół roku później.

Grupa zagrożenia

Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie, które kobiety są bardziej zagrożone możliwością wystąpienia depresji poporodowej. Są osoby, które mają cechy decydujące o większej podatności na tą chorobę. Do cech tych zalicza się:
• Uprzednia skłonność do depresji,
• Życiowe tragedie,
• Urodzenie przedwcześnie dziecka,
• Urodzenie chorego dziecka,
• Kłopoty życiowe, np. samotne macierzyństwo,
• Młody wiek matki,
• Późna ciąża,
• Brak pomocy ze strony najbliższych.

Leczenie depresji poporodowej

Najważniejsze przy leczeniu baby blues u młodych matek jest uzyskanie wsparcia najbliższych osób – rodziców, męża, czy przyjaciółki. Istotną kwestią jest w ogóle zwrócenie się o pomoc lekarską przez młodą mamę. Część kobiet uważa depresję poporodową za wstydliwy problem, a to może wywoływać poważne skutki dla zdrowia.
Baby blues leczą psycholodzy i psychiatrzy. Nie należy obawiać się o to, że lekarz uzna kobietę za niepoczytalną i sąd odbierze jej prawo opieki nad dzieckiem. Tego nie robi się niemalże nigdy.

Leczenie depresji występującej po porodzie obejmuje:
• Psychoterapię,
• Podawanie lekkich leków przeciwdepresyjnych.

Opublikowano Ciąża, Zdrowie fizyczne, Zdrowie psychiczne | Otagowano , , , , | Skomentuj

Popularne objawy ciąży

Większość kobiet nie potrzebuje żadnych sygnałów, żeby stwierdzić, że są w ciąży. W jakiś niewytłumaczalny sposób po prostu to czują. Ponieważ jednak nie wszystkie panie posiadają taki dar, warto wiedzieć jakie są pierwsze oznaki ciąży.

Do najbardziej znanych objawów należą: brak miesiączki, częstsze oddawanie moczu, problemy z układem pokarmowym, ból w piersiach, podwyższona temperatura ciała i wahania nastroju. Później pojawiają się także niespodziewane omdlenia, zwiększona wrażliwość na zapachy i przyrost masy ciała, który nie ma nic wspólnego z ilością spożywanego jedzenia.

Kobiety, które palą, mogą nagle przestać odczuwać potrzebę sięgnięcia po kolejnego papierosa, ale nie jest to regułą. Zdarzają się także przebarwienia skóry, które mogą na przykład wystąpić na wargach sromowych, brodawkach, w okolicach pępka i twarzy. Co prawda, niekoniecznie muszą one oznaczać ciąże – mogą wynikać na przykład z zaburzeń hormonalnych – ale jeżeli oprócz nich zaobserwujemy u siebie któreś z wymienionych wcześniej objawów, to warto udać się do lekarza ginekologa.

Opublikowano Ciąża, Ogólnie, Wiadomości medyczne | Otagowano , , , , , , , , , , , , , , , | Skomentuj

Chłopiec czy dziewczynka?

Mężczyzna posiada dwa chromosomy płci (X oraz Y) i dlatego jego plemniki również mają jeden z tych dwóch chromosomów. Jeżeli więc plemnik z chromosomem Y zapłodni komórkę jajową, to wówczas urodzi się dziecko płci męskiej.

Jeżeli jednak będzie to plemnik z chromosomem X, to urodzi się dziewczynka. Wydaje się to więc skomplikowane, ale naprawdę można to wszystko łatwo zrozumieć.

Dzięki wizycie u lekarza można uzyskać porady związane z tym, jak sprawić, że urodzi się nam dziecko określonej przez nas płci. Należy jednak pamiętać, że nie ma na to stuprocentowej pewności, ale jeżeli ginekolog doradzi nam jakieś metody, to warto z nich skorzystać, gdyż w ogromnym stopniu zwiększają one szanse na to, że – zgodnie z naszymi oczekiwaniami, urodzi się nam dziecko płci męskiej lub też żeńskiej.

To, jakiej płci na pewno będzie nasze dziecko, można określić przy pomocy takich badań, jak USG. Nie jest to jednak takie proste i dopiero po kilkudziesięciu tygodniach ciąży można się tego zadania podjąć.

Opublikowano Ciąża, Ogólnie, Wychowywanie dzieci | Otagowano , , , , , , , , , , , , , , , | Skomentuj