Maseczka z ziemniaków znakomicie nadaje się dla cery zmęczonej (co prawda dotychczas myślałam, że zmęczony może być człowiek, a nie cera… ale cóż, uczymy się przez całe życie!). Ziemniaki mogą być również stosowane na dłonie i stopy.

Maseczka z ziemniaków
Taką maseczkę przygotowujemy z ugotowanych ziemniaków wymieszanych z mlekiem. 3 ziemniaki gotujemy, a następnie rozgniatami na miazgę z łyżką ciepłego mleka i… gotowe! Maseczkę nakładamy na uprzednio umytą twarz, dekolt i szyję, przykrywamy zwilżoną w ciepłej wodzie gazą i trzymamy ok. 15-20 minut. Następnie zmywamy maseczkę ciepłą wodą i – co ważne! – opłukujemy zimną.

Kartoflana woda
Ziemniaki mogą mieć również dobroczynne działanie dla suchych i szorstkich dłoni! W celu nawilżenia dłoni za pomocą ziemniaków nie musimy jednakże tworzyć żadnych ziemniaczanych maseczek, maści czy kremów. Wystarczy nam… ugotowania woda po ziemniakach! Sic! Wystarczy ugotować ziemniaki i nie wylewać wody po gotowaniu, lecz – poczekawszy, aż wystygnie, oczywiście – zamoczyć w niej swoje dłonie.

Masa ziemniaczana
Ten sam sposób można zastosować również na stopy. Ale jeśli nie chce się nam gotować ziemniaków, możemy w tym samym celu wykorzystać surowe ziemniaczki… Wystarczy zetrzeć na tarce (o najmniejszych oczkach) kilka kartofli i taką ziemniaczaną masę położyć na stopy lub dłonie na ok. 25 minut, po czym spłukać zimną wodą.

Kuracja ziemniaczana jest prosta i szybka, a zarazem – niezwykle skuteczna!Przeczytaj również:

• I wdech i wydech

Tekst Maseczki z ziemniaków pochodzi z serwisu: Jaśminowa Dolina

Dzisiaj, mówiąc o pięknie, zwykle mamy na myśli urodę, oczywiście zgodną ze współczesnymi kanonami piękna. Czasem określamy mianem pięknych nie tylko ludzi, ale również przedmioty, zjawiska etc., zawsze jednak koncentrując się na estetyce opisywanej rzeczy, na jej zewnętrznej stronie. Tymczasem już Platon za najważniejsze, współzależne od siebie i związane ze sobą idee uważał piękno, dobro i prawdę. Czym jest prawdziwe piękno i co ma wspólnego z dobrem i prawdą?

Czy związek ten oznacza, że piękne osoby są dobre i prawdomówne? Co wspólnego może mieć przemijające, materialne piękno (bo przecież każde, nie tylko ludzkie, piękno przemija – nawet piękno krajobrazu, zdawałoby się, wieczne, kiedyś przeminie…) z ponadczasowymi, duchowymi wartościami dobra i prawdy?

Otóż… nic. Piękno nie jest bowiem wartością przemijającą, nie dotyczy rzeczy materialnych. Prawdziwe piękno jest wartością duchową, jest cechą duszy.

Nawet największe, najbardziej zachwycające piękno związane z estetyką przedmiotu, zjawiska czy człowieka z czasem przeminie. A prawdziwe, niezniszczalne i ponadczasowe PIĘKNO nie tylko stoi w jednym rzędzie z dobrem i prawdą, ale… JEST DOBREM I PRAWDĄ.Przeczytaj również:

• Dobro ALBO zło

Tekst Piękno, dobro i prawda pochodzi z serwisu: Jaśminowa Dolina

Panna Jaśmina siedzi wygodnie na wrzosowej kanapie, popijając zieloną herbatę, a Dobrawa wypiła kubek ohydnej czarnej pseudoherbaty (w stylu 100 torebek za 2 zł), kuca na niewygodnym krześle i…

…i zastanawia się nad dobrem i złem. A właściwie: dobrem ALBO złem. Tak często można się spotkać z opinią, że nie powinno się oceniać ludzi, tylko ich uczynki – że nie ma „dobrych” ani „złych” ludzi, a jedynie „dobre” i „złe” uczynki.

No ale skąd się biorą te uczynki? Jak NIJAKI – ani dobry, ani zły – człowiek może zrobić coś dobrego albo złego? Przypadkiem? Niechcący? Nieświadomie? Mimochodem? Przy okazji? Bezwiednie?

Osoby, które oceniają tylko uczynki, a nie ludzi, muszą również uważać, że nie ma np. czerwieni czy czerni, a jedynie: czerwone lub czarne przedmioty. Że nie ma prawdy ani kłamstwa, a jedynie: prawdziwe lub nieprawdziwe wypowiedzi. Że nie ma rzeczywistości, a jedynie: fakty.

To prawda, że wszyscy ludzie popełniają zarówno dobre, jak i złe uczynki. Nikt nie jest nieskazitelnie dobry ani do szpiku kości zły.

Ale różnica między dobrym człowiekiem a złym człowiekiem polega na tym, że dobremu ZDARZA SIĘ popełnić zły uczynek, a złemu – ZDARZA SIĘ zrobić coś dobrego.

Dobry człowiek żałuje i stara się naprawić popełnione zło, a zły – nawet dobro czyni w złych zamiarach lub w ogóle go nie dostrzega.

 Przeczytaj również:

• Piękno, dobro i prawda

Tekst Dobro ALBO zło pochodzi z serwisu: Jaśminowa Dolina

Po publikacji Cierpień młodego Wertera w Niemczech zanotowano znaczny wzrost samobójstw z miłości… Romantyczna, acz niezbyt szczęśliwa miłość Wertera stała się ideałem dla ówczesnych młodzieńców i uznano, że jednym z najpiękniejszych dowodów miłości jest złożenie na jej ołtarzu samego siebie… Dzisiaj, w czasach powszechnego niemal hedonizmu i egoizmu, takie zachowania wzbudzają tylko śmiech. Czy w XXI wieku istnieje w ogóle coś takiego jak romantyczna miłość?

Czy młode osoby czerpiące wzorce miłości z czasopism typu Brawo Girl, a następnie Cosmopolitan, wiedzą, czym jest romantyczna miłość? Czy w czasach komercjalizacji wszystkiego, również miłości, możliwe jest odczuwanie uczucia naprawdę głębokiego i… romantycznego? Czy brak tabu w zakresie cielesności i seksualności nie przeszkadza w odczuwaniu miłości romantycznej, początkowo platonicznej, cierpliwej?

Czy w czasach, gdy za dowód miłości uznaje się nową kieckę albo parę pantofli, romantyczne wiersze mogą wywoływać coś więcej niż uśmieszki politowania? Czy nasze konsumpcyjne społeczeństwo, w którym coraz więcej osób nie trzymało nawet w ręku Cierpień młodego Wertera i innych książek o romantycznej miłości (o czytaniu ich nie wspominając…), w ogóle wie, czym jest romantyzm, czym jest miłość?

Czy miłość nie kojarzy się większości współczesnych Polaków, zwłaszcza młodych, z zaspokojeniem potrzeb nie tylko seksualnych, a w zakresie emocji i uczuć – z mięciutkim misiem i pudełkiem czekoladek w kształcie serca, otrzymywanych z okazji dnia świętego Walentego?

Nie wiem. Nie wiem! NIE WIEM!

A Wy – wiecie?Przeczytaj również:

• Niewłaściwe odchudzanie przyczyną otyłości

Tekst Romantyczna miłość? pochodzi z serwisu: Jaśminowa Dolina

W naszym kraju panuje nieznośny stereotyp „idealnej matki” – matki-Polki, która poświęca wszystko dla dzieci i rodziny, która dla dobra swojego potomstwa i szczęścia pana męża rezygnuje nie tylko z własnego szczęścia, ale wręcz – z samej siebie. Zatraca się dla rodziny i cierpi, ale cierpienie to znosi w ciszy i cierpliwości, na zewnątrz bowiem musi być zawsze uśmiechnięta i zadowolona.

Ten stereotyp panuje w naszym kraju od wieków, a ostatnio jest jeszcze wspierany i potęgowany przez wszelkiego rodzaju reklamy, czasopisma dla rodziców, programy w TV etc., z których uśmiechają się zawsze piękne, zadbane, przeszczęśliwe i fantastyczne idealne matki idealnych dzieci. Nawet jeśli matka, czytając taką gazetkę, dowie się, że istnieją tez kolki, zaparcia, choroby i wiele innych problemów, to zwykle zostanie „pocieszona” stwierdzeniem, że „czymże są te problemy przy pięknie macierzyństwa jako takiego”?

Niestety nie zawsze sam widok uśmiechniętej twarzy niemowlęcia pomaga matce uporać się z wielotygodniowym niewyspaniem i zmęczeniem. Niestety nie każda zachwyca się każdą kupką i każdym zabrudzonym śliniaczkiem. Nie każda matka wpada w zachwyt na widok kolejnego różowego pajacyka przyniesionego w prezencie dla „słodkiej kruszynki”. Nie każda matka jest zawsze cierpliwa, spokojna i uśmiechnięta.

Prawie wszystkie jednak myślą, że tak właśnie powinno być. Mają żal do siebie, jeśli jest inaczej. O depresji poporodowej, owszem, zaczyna się ostatnio mówić, ale stan nieciągłego zachwytu na własnym dzieckiem może trwać dłużej i nie mieć nic wspólnego z depresją, lecz być wynikiem nadmiaru wymagań stawianych matkom. Przez stereotypy.

Dlatego każda matka, jeśli chce zachować zdrowie psychiczne, musi zdawać sobie sprawę, że ideałów nie ma. I że dążenie do osiągnięcia nieosiągalnego (!) stanu bycia matką idealną może przynieść i jej, i dziecku więcej szkody niż pożytku.

W zupełności wystarczy bycie „wystarczająco dobrą mamą”, która wie, że w macierzyństwo (jak w każdą inną dziedzinę życia) wpisane jest popełnianie błędów; która potrafi przyznać się do tych błędów i naprawić je; która nie traci czasu i energii na bezsensowne dążenie do ideału; lecz jest po prostu… sobą!

Nie dajmy się stereotypom. Ani jako matki, ani jako kobiety.Przeczytaj również:

• Depresja poporodowa

Tekst Nie daj się stereotypom! pochodzi z serwisu: Jaśminowa Dolina

W kilka tygodni po porodzie mogą pojawić się dolegliwości związane z piersiami. Wiele z nich można wyeliminować w prosty sposób, dlatego też zachęcamy do zapoznania się z naszym artykułem.

Ból karmiącej matki

Bardzo często ból piersi wynika z tego, że podczas karmienia dziecko jest przystawiane do piersi w nieprawidłowy sposób. Jeżeli więc zauważymy, że dziecko ssie jedynie brodawkę, to należy jak najszybciej zmienić technikę karmienia. Wiele przykładowych technik zostało opisanych w internecie, jednak można skorzystać także licznych czasopism skierowanych do młodych mam, które dostępne są w każdym kiosku.

Jeżeli to nie pomoże, to warto poprosić o pomoc znajomą, matkę lub położną, gdyż one na pewno będą wiedziały, które rzeczy trzeba poprawić, aby karmienie nie było dla młodej mamy nieprzyjemną czynnością.

Jak dbać o brodawki?

W celu zmniejszenia bólu brodawek należy je wietrzyć, gdyż wówczas będą się szybciej goić. W aptekach można znaleźć specjalne maści, które dodatkowo przyśpieszą ten proces. W skrajnych przypadkach można też pomyśleć o lekach przeciwbólowych, ale lepiej nie przesadzać z ich ilością, a wszystkie spożywane podczas karmienia piersią leki najlepiej najpierw skonsultować z lekarzem.

Jeżeli pomimo zastosowania tych wszystkich porad ból będzie nie do zniesienia, to może się okazać, że jedynym rozwiązaniem będzie ręczne odciąganie pokarmu i zrezygnowanie na jakiś czas z karmienia piersią. Wówczas brodawki będą mogły zregenerować się bez żadnych przeszkód.

Przypominamy też, że młode mamy nie powinny spożywać niektórych pokarmów (innych z kolei nie może zabraknąć w prawidłowej diecie), o czym jednak dokładniej napiszemy w kolejnych artykułach.Przeczytaj również:

• Chłopiec czy dziewczynka?

Tekst Dolegliwości związane z piersiami pochodzi z serwisu: Jaśminowa Dolina

Dlaczego warto wykonać badanie USG w II lub III trymestrze ciąży? Ponieważ dzięki niemu można upewnić się co do kilku istotnych rzeczy.

Pierwsza z nich jest liczba płodów, ale to oczywiście nie wszystko. Badanie wykonane w II lub III trymestrze pozwala także określić ich położenie i czynności serca, a dodatkowo można poznać parametry biometryczne dziecka. Zaliczają się do nich następujące rzeczy: wymiar główki płodu, jej obwód, obwód brzuszka, orientacyjna masa płodu i długość kości udowej.

Budowa anatomiczna dziecka

Wykonując badanie w drugim trymetrze, można poznać także dokładną budowę anatomiczną dziecka. Dzięki temu lekarz jest w stanie ocenić następujące elementy: czaszkę, twarz, kręgosłup, serce, pęcherz moczowy wraz z nerkami, jamę brzuszną i oczywiście kończyny.

Oprócz tego można ocenić łożysko (pod względem stopnia dojrzałości i lokalizacji), a także poznać ilość płynu owodniowego, co doskonale pokazuje, jak bardzo przydatnym jest badanie typu USG.

Ocena macicy

Podobnie jak w przypadku USG wykonywanego w pierwszym trymestrze ciąży, kolejne badania także pozwalają ocenić macice i ewentualne zmiany w przydatkach. Jeżeli jednak kobieta spodziewa się więcej niż jednego dziecka, badania – zgodnie z zaleceniami Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego – powinny być wykonywane co cztery tygodnie.

Jeżeli przyszłej mamie uda się znaleźć odpowiedniego lekarza, to taka częstotliwość wykonywania badania USG nie powinna być żadnym problemem. Nie można jednak zapominać o tym, że ostatnimi czasy obserwuje się coraz więcej ciąż wielopłodowych. Przyczyny są bardzo zróżnicowane i trzeba przeprowadzić dokładniejsze badania, aby można było na ten temat napisać coś więcej.Przeczytaj również:

• Gdy lekarz zaleci wykonanie badania USG

Tekst USG II trymestru pochodzi z serwisu: Jaśminowa Dolina

Zgodnie ze standardem opracowanym przez Polskie Towarzystwo Ginekologiczne, powinny zostać wykonane trzy badania USG. W związku z tym wiele kobiet niepotrzebnie wpada w panikę za każdym razem, gdy przeprowadzane jest chociaż jedno nadprogramowe badanie.

Często bowiem lekarz zajmujący się ciążą dochodzi do wniosku, że warto wykonać dodatkowe badanie USG i jeżeli taka sytuacja spotka również nas, to powinniśmy pamiętać, że jest to całkowicie normalne i nie trzeba się niczego obawiać.

Wskazania kliniczne

Dodatkowe badania mogą zostać zlecone z rozmaitych powodów, takich jak na przykład:
- sprawdzenie poziomu płynu owodniowego,
- dokonania oceny wykrytych u dziecka nieprawidłowości,
- określenie aktywności serca,
- ocena wagi dziecka.

Zamiast więc martwić się tym, że zostało nam zalecone nadprogramowe badanie, lepiej jak najszybciej je wykonać i rozwiać wszelkie wątpliwości.

Badanie dopplerowskie

Może się jednak okazać, że lekarz zleci wykonanie badania dopplerowskiego, które wykorzystuje USG i pozwala ocenić przepływy w krążeniu maciczno-łożyskowym. Dzięki przeprowadzeniu tego badania ultrasonograficznego można ocenić poziom ukrwienia występujący w strukturach płodu. Dla osoby nieobeznanej z tematem wszystkie tego typu rzeczy mogą wydawać się skomplikowane i groźne, więc odczytywanie wyników lepiej zostawić specjalistom.

Zdrowy rozsądek jest najważniejszy

Chociaż ultrasonografia w ogromnym stopniu ulepszyła możliwości diagnostyczne, a dzięki badaniu USG można zawczasu uniknąć wielu problemów, to nie zapominajmy o tym, że takie badania powinny być wykonywane jedynie wtedy, gdy jest to naprawdę konieczne. W dodatku badanie USG powinno przebiegać w jak najkrótszym czasie.Przeczytaj również:

• USG II trymestru

Tekst Gdy lekarz zaleci wykonanie badania USG pochodzi z serwisu: Jaśminowa Dolina

Wiele kobiet chce jak najlepiej wykorzystać przywileje przysługujące im ze względu na ciąże i gdy tylko jest to możliwe, rezygnują na kilka – kilkanaście miesięcy z pracy. Nie wszystkie panie postępują jednak w ten sposób, więc warto sprawdzić, czy praca przy komputerze jest bezpieczna.

Bezpieczne promieniowanie

Na początku uspokajamy – nie chodzi tu o promieniowanie ani inne tego typu rzeczy, gdyż akurat o to nie trzeba się martwić. Potwierdzają to zresztą badania amerykańskich specjalistów, z których jasno wynika, że promieniowanie emitowane przez komputer nie przekracza ustalonych norm.

Długotrwałe siedzenie przy komputerze

Nie można jednak zapominać o tym, że praca przy komputerze praktycznie zawsze wykonywana jest w pozycji siedzącej, przez co przyszła mama może cierpieć na bóle pleców. Jeżeli więc uzna, że musi zmienić pozycję lub nawet zakończyć na dzisiaj pracę, powinna to jak najszybciej zrobić, bez względu na to, co sobie o tym pomyślą inne osoby.

Uważa się nawet, że do dwudziestego tygodnia ciąży kobieta powinna co dwie godziny robić sobie piętnastominutową przerwę, podczas której rozprostuje kości i opuści pomieszczenie, w którym pracuje komputer. Według niektórych specjalistów czas spędzany przez przyszłą mamę przed ekranem monitora nie powinien przekraczać czterech godzin na dobę.

Nie warto oczywiście popadać ze skrajności w skrajność i próbować na siłę pokazać wszystkim współpracownikom, że jest się w stanie wykonywać obowiązki tak, jak gdyby kobieta nie spodziewała się w ogóle dziecka. Jeżeli ktoś nie jest w stanie zrozumieć, że przyszłej mamie należy się szczególne traktowanie, to nie warto nawet z taką osobą dyskutować.

Po dodatkowe informacje najlepiej udać się do lekarza, który wcześniej zlecił wykonanie badania ultrasonograficznego. Taki specjalista posiada niezbędną wiedzę i doświadczenie, dzięki któremu będzie mógł stwierdzić czy w danym przypadku kobieta powinna w ogóle pracować czy też jednak skorzystać z przysługującego jej prawa i udać się na zwolnienie.Przeczytaj również:

• USG II trymestru

Tekst Praca przy komputerze podczas ciąży pochodzi z serwisu: Jaśminowa Dolina

Świat pełen jest ciekawych ludzi, którzy podobnie jak Ty czekają na interesującą znajomość, albo na znalezienie osoby sobie przeznaczonej. Miłość lub przyjaźń, czy też po prostu koleżeństwo – takie relacje mogą ominąć osoby, które są zanadto nieśmiałe, aby wychodzić z inicjatywą do obcych sobie ludzi i poznawać ich. Będąc nieśmiałym traci się wiele okazji ku temu, aby znaleźć szczęście i miłość u boku drugiego człowieka.

Tak naprawdę, istnieje tysiące sytuacji i miejsc, aby poznać kogoś ciekawego, z kim będziemy w stanie przegadać cały dzień i noc. Jednak, kiedy dochodzi co do czego i mamy po prostu wyciągnąć do nieznajomego rękę, coś nas paraliżuje. Takie uczucie znane jest wielu kobietom. Niemniej jednak, istnieje wiele sposobów na to, aby skutecznie przełamać nieśmiałość i tremę, które ogarniają nas w kontaktach z obcymi ludźmi.

Kilka sposobów na udane przyjęcie

Przyjęcia, prywatki, większe imprezy okolicznościowe, czy spotkania w mniejszym gronie – to najlepsze sytuacje, które dają możliwość zawiązania nowych kontaktów towarzyskich. Aby zrobić pozytywne wrażenie na obecnych na imprezie osobach, wystarczy kilka prostych zabiegów.

Po pierwsze, należy się delikatnie uśmiechać. Nie musi to być uśmiech od ucha do ucha, wystarczy, że lekko uśmiechniemy się wchodząc do pokoju, w którym ma miejsce przyjęcie, pochylając nieco głowę. Kamienny wyraz twarzy, którym chcą sobie dodać animuszu osoby nieśmiałe, zniechęca innych do nawiązywania kontaktu z nimi. Po prostu, ludzie omijają takie osoby z daleka, traktując je jako nieciekawe i wiecznie naburmuszone.

Wiele osób obawia się tego, że nikogo nie znają na przyjęciu i nic o nikim nie wiedzą. Działa to jednak w obie strony i może mieć wiele zalet. Nieznajomi nie będą mieli wobec nas żadnych uprzedzeń.

Po drugie, warto przyjść na przyjęcie nieco wcześniej niż inni. Wtedy będziemy mieli szansę na lepsze poznanie kilku osób. Łatwiej też nam będzie nawiązywać nowe znajomości. Wystarczy porozmawiać z jedną osobą twarzą w twarz i poczekać, aż podejdzie do niej osoba znajoma. Tak za jednym razem możemy poznać wiele osób, bez zbędnego wysiłku.

Po trzecie, starajmy się zrobić na innych dobre wrażenie, patrząc prosto w oczy, nie uciekając spojrzeniem, ponieważ to budzi u innych nieufność. Początek rozmowy jest najtrudniejszą chwilą w poznawaniu kogoś nowego. Warto zawczasu przemyśleć, o co zapytamy czy zagadniemy obcą osobę. W trakcie prowadzenia konwersacji starajmy się uważnie słuchać. Pamiętajmy o gestach, które często potrafią powiedzieć więcej niż słowa. Zakładanie rąk na piersi to na przykład oznaka znudzenia. Warto w rozmowie z innymi na przyjęciu być zabawnym i uśmiechniętym. Pozytywnie nastrojone do świata i ludzi osoby mają większą szansę na zawiązanie nowych znajomości.

 Przeczytaj również:

• Żeby mężczyźni nas słuchali

Tekst Jak przełamać nieśmiałość i poznać kogoś ciekawego? pochodzi z serwisu: Jaśminowa Dolina