Ciąża w literaturze

Chociaż nie ulega wątpliwości, że zdecydowana większość książek o ciąży to wszelkiego rodzaju poradniki dla przyszłych rodziców (a zwłaszcza oczywiście dla przyszłych mam), to w polskiej literaturze można znaleźć kilka utworów podejmujących problematykę ciąży, narodzin i początków macierzyństwa. Dosłownie kilka.

Jest ich tak mało, gdyż przez wiele wieków ciąża była tematem tabu – nie tylko zresztą w literaturze. Pierwszy utwór literacki w całości poświęcony ciąży i początkom życia („Przymierze z dzieckiem” Marii Kuncewiczowej) został wydany dopiero w 1927 roku i wywołał skandal literacki i obyczajowy. Przez kolejnych 70 lat żaden pisarz nie podjął tego tematu na nowo.

Na przełomie XX i XXI wieku – na skutek przełamania niemalże wszystkich kulturowych tabu – problematyka ta na dobre zagościła w naszej literaturze. Ukazało się wówczas „aż” tyle książek:
– „Domino. Traktat o narodzinach” Anny Nasiłowskiej,
– „Ono” Doroty Terakowskiej,
– „Polka” Manueli Gretkowskiej,
– „Dziennik ciężarowca” Tomasza Kwaśniewskiego.

Recenzje i szczegółowe opisy tych książek pojawią się na niniejszym blogu już wkrótce. Już teraz jednak zapewniamy, że warto je przeczytać – choćby po to, by przekonać się, w jaki sposób może być realizowany zamiar artystycznego opisania ciąży, porodu i początku życia.

Przeczytaj również:

• Księga początku